Tag: 2025

Het verslag van de 48e Mannendag:

Vrijdag 8 mei Tussen 14u en 16u druppelde iedereen langzaam binnen in Gent. De aftrap vond meteen plaats op het dakterras van de oude kazerne JAM: eerste pintjes in de hand, zon op het gezicht en uitzicht over de stad alsof we zelf op citytrip-programma stonden. De sfeer zat er onmiddellijk goed in. Daarna koers richting restaurant Firenze voor pizza’s die nét stevig genoeg waren om een avond vol bier en bravoure te ondersteunen. Met volle magen wandelden we langs de Coupure naar pool- en snookercentrum Sint-Martinus, waar een pooltoernooitje plaatsvond. Iedereen speelde vier willekeurige matches, wat uiteindelijk leidde tot twee ongeslagen helden: Deef en Gert. De spanning steeg, maar in de finale gebeurde uiteindelijk wat iedereen al voorspeld had:gedoodverfde favoriet Gert trok aan het langste eind. Geen VAR nodig. Daarna richting Hotsy Totsy. Voor één van de organisatoren was dit muzikale hemelvaart, voor de rest eerder een gezellige tussenstop met bier en veel hoofdknikken alsof we de muziek ook écht apprecieerden. Later trokken we naar Bierhuis aan de Waterkant, waar de indrukwekkende rij taps uitnodigend stond te blinken. Sommigen hielden het daarna voor bekeken, anderen trokken verder richting Klein Turkije voor een laatste drankje of wat flipperen. 

Zaterdag 9 mei Na een nacht vol collectieve snurksymfonieën begon de ochtend wat moeizaam. Het ontbijt in JAM bleek eerder “minimalistisch” dan uitgebreid — iets te weinig capaciteit voor zoveel hongerige weekendtoeristen. Gelukkig trok het na een halfuurtje bij en niemand had haast: de planning voor de dag bestond vooral uit wandelen, eten, drinken en nog eens wandelen. Om 11u vertrokken we richting centrum. Via de Oude Houtlei ging het naar de Sint-Michielsbrug, zonder discussie de mooiste plek van Gent. Met het fantastische weer kon een drankje aan de Leie natuurlijk niet ontbreken. Terrasje erbij, zonnebril op, toeristenmodus volledig geactiveerd. Na wat geïmproviseer en typisch groepsgewandel — waarbij niemand exact wist waar we heen gingen maar iedereen toch meeliep — belandden we op de Vrijdagmarkt. Daarna werd bij De Lange Friet de innerlijke mens versterkt met een stevig pak friet als brandstof voor de rest van de dag. En weer door. Richting Wallin’ voor een graffitiworkshop. Sommigen ontdekten verborgen artistieke talenten, anderen bewezen vooral dat spuitbussen moeilijker zijn dan ze eruitzien. Daarna volgde een wandeling langs indrukwekkende muurschilderingen richting het graffiti-straatje onder leiding van gids Rik die goed en boeiend kon vertellen. Uiteraard mét een tussenstop in Evergreen voor de nodige hydratatie. Terug naar JAM dan maar, waar iedereen anderhalf uur horizontaal ging om de batterijen — en voeten — opnieuw op te laden. ’s Avonds trokken we opnieuw de stad in voor eten bij Miss Yu: dampende ramen, noedelsoepen en exact wat nodig was om een nieuwe bieravond aan te kunnen. Daarna volgde misschien wel het absolute hoogtepunt van de avond: De Dulle Griet. Lange houten tafels, zware Belgische bieren, luide gesprekken en steeds meer gelach naarmate de glazen leger werden. Hoogtepunt was de bestelling van Max: een gigantisch koetsiersglas van een liter, waarvoor je effectief je schoen moet afgeven als onderpand. Een systeem gebaseerd op wantrouwen én ervaring, vermoedelijk. De sfeer zat er perfect in: sterke verhalen, halve filosofieën, veel geproost en hier en daar een vleugje drankzucht. Exact zoals het hoort. Later passeerden we nog langs de Trollekelder en Bar des Amis, terwijl Missy Sippy verrassend weinig succes bleek te hebben. Uiteindelijk eindigde de avond met nog een laatste aftikkertje in Publika, waarna iedereen iets rustiger terugkeerde richting JAM. Eindstand van de dag: ruim 24.000 stappen. En minstens evenveel calorieën opnieuw bijgedronken.

Zondag 10 mei Het ontbijt maakte deze keer veel goed: relaxed, voldoende keuze en vooral een pak minder chaos. Een rustige ochtend dus, met koffie, vermoeide blikken en het typische gevoel dat een weekend eigenlijk altijd te snel voorbijgaat. Voor een deel van de groep zat het avontuur erop en volgde de terugrit naar huis. De echte diehards plakten er nog een laatste activiteit aan vast: AA Gent tegen Anderlecht. Voetbal als afsluiter van een weekend vol bier, wandelingen, slechte grappen en veel te weinig slaap. Precies zoals een mannenweekend hoort te zijn.